Wat zag ik er als een berg tegenop: een concert van Sor. Mijn oudste wilde daar zo graag naartoe en dus scoorde ik twee tickets. Niet wetende dat ticket nummer twee voor mij zou zijn……
Voor het eerst naar een concert
Mijn eerste concert was van The Backstreet Boys. Ik was een jaar of 13 en heb de longen uit mijn lijf gegild. Een ervaring om nooit meer te vergeten! Want hoe gaaf is het om je idool in het echt te zien?! En als die mogelijkheid er is, dan gun ik dat mijn jongens natuurlijk ook.
Nog vóór mijn oudste ontdekte dat Ye naar Nederland komt, begon hij over een concert van Sor. Hij wilde daar zo graag heen. Of ik alsjeblieft tickets wilde bestellen. En zo gezegd zo gedaan.
Alleen…… ik had nog nooit van Sor gehoord.
Om alvast in de stemming te komen
Geen idee wat voor muziek het is dus kreeg ik filmpjes te zien van optredens van Sor. Springende mensen, schreeuwende jongeren en flikkerende lichten. Niet echt mijn ding, maar dat vinden de jongens ook van mijn muziek.
Helaas kon zijn vriend niet mee en om hem alleen naar een concert te laten gaan vond ik geen goed plan dus offerde ik mezelf maar op. Het zou toch nog maanden duren en misschien kon zijn vriend dan alsnog. Maar de weken verstreken en opeens was het zover: ik ging samen met mijn zoon naar het concert van Sor.
Ik zag er als een berg tegenop
De filmpjes van de concerten van Sor die mijn oudste mij liet zien maakten me bang: springende jongeren, hutje mutje als een potje met pieren op elkaar, mensen die tegen elkaar aanduwen, de warmte, en dan ook nog de hele avond staan naar muziek te luisteren wat niet echt mijn ding is. Maar voor je kinderen heb je alles over toch? En zoals mijn moeder altijd zegt: ”Waar een begin is, is een eind”. Ik moest het maar gewoon op mij af laten komen.
De dag van het concert van Sor
We boekten een overnachting bij B&B Landlust in Kapel-Avezaath. Dan hoefden we ook niet zo lang in de auto te zitten wanneer het concert was afgelopen.
Het concert begon om 20:00 uur, maar mijn zoon wilde er om 19:00 uur aanwezig zijn. Dan had hij kans om vooraan te staan, een limited edition vest te scoren en misschien wel een handtekening.
We gingen naar binnen bij Tivolivredenburg en de eerste fans zaten al op de trap te wachten. Om iets over zeven mochten we door de poortjes en alle fans stormden naar de stands om daar shirts en andere items te scoren van Sor. En daar hing het vest, hét limited edition vest die hij zo graag wilde hebben. Er was er nog maar één en die scoorde hij!
Daarna liepen we naar de zaal en wisten we helemaal vooraan een plek bij het hek te bemachtigen. Dus daar stonden we dan, een uur lang te wachten. Maar ach, hij had zijn vest én de beste plek en dat maakte alles goed.
Het voorprogramma
Het voorprogramma duurde ongeveer een uur. Eerst trad er een meisje op. Haar muziek was vrij rustig en prima te doen. De tweede set was wel heftig. Het waren een stel jongens, maar geen idee wat ze zongen. Het ging er hard aan toe: de bas trilde letterlijk door mijn ribbenkast heen en veel flikkerende lichten waar je haast een epileptische aanval van zou krijgen. Na een korte pauze verscheen Frank Lammers op het grote beeldscherm en begon te praten ( ja ook hij doet mee in een clip van Sor ) en de hele zaal werd gek.
Toen kwam Sor op en het dak ging eraf! Mensen helemaal uit hun doen, gillen naar Sor en iedereen met zijn telefoontje in de hand. De mensen waren gek geworden, er werd gesprongen, geduwd, en geschreeuwd. Ik werd omver geduwd en knalde tegen het hek aan. Gelukkig stonden we vooraan, want als we in het midden hadden gestaan, had ik het echt niet overleefd.
Zijn gezicht maakt me blij
Met zijn warme vest aan zag ik hoe erg hij genoot en aan het meezingen was, hij was helemaal in zijn element. Wat was ik blij dat hij zo ontzettend genoot en het maakte me toen ook niets meer uit hoe warm het was en hoe hard de muziek stond. Hij had de avond van zijn leven.
Als enigste (en waarschijnlijk ook de oudste in de zaal) kende ik de tekst niet. Ik hoorde trouwens niet eens wat hij precies aan het zingen was en dus deed ik maar alsof om er toch nog een beetje bij te horen en niet zo op te vallen 😉 . Ik was een beetje aan het playbacken, floot op mijn vingers, maakte coole gebaren met mijn handen en af en toe riep ik keihard ”SOR!” Volgens mij ging ik prima op in het publiek.
Drukte en gekheid
Het was erg warm en er werden flesjes water en lolly’s uitgedeeld. Ik wist trouwens niet dat jongeren zo lyrisch konden worden van een lolly. Het leek wel alsof er geld werd uitgedeeld zo gretig wilden ze er één! Sor had ook nog een paar cadeautjes die hij in het publiek gooide, maar van alles wat er werd uitgedeeld hadden wij helaas pech.
Het was een dolle boel daar. Jongens met ontbloot bovenlijf sprongen het podium op, mensen bleven duwen en langzaam schoof ik steeds verder richting het uiteinde van het hek. Ik hield me ondertussen stevig vast aan het hek alsof ik op een stormachtig schip stond.
Iets na 22:00 uur was het afgelopen.
Met een rood hoofd, logisch natuurlijk met een vest aan, en schorre stem kwam hij naar me toe. Hij had genoten en de avond van zijn leven gehad. Dat pakt niemand hem meer af.
Nu op naar het concert van Ye, waar ik dan helaas niet bij ben, maar die vriend opeens wel kan.
